Home - Contact - Sitemap

Nieuwsbrief augustus 2009, Artikel 3

Onterecht ontslagen op staande voet, bij overtreden voorschriften bij ziekteverzuim.

Werknemer werd onterecht op staande voet ontslagen, bij constatering dat werknemer tijdens ziekte aan het klussen was. Werknemer had zich ziekgemeld, de controleur die in opdracht van de werkgever een huiscontrole uitvoerde trof de werknemer niet aan, maar een familie lid vertelde dat hij aan het klussen was. Daarop ontsloeg de werkgever hem op staande voet. De rechter oordeelde dat dit ontslag een te zwaar middel was voor het overtreden van de voorschriften. Er was onvoldoende bewijs, alleen de mondelinge verklaring van het familie lid aan de controleur.  LJN: BI6879

Betrokken werknemer overtrad de voorschriften bij ziekte. Deze overtreding dient te worden gesanctioneerd met verlies op aanspraak loon tijdens ziekte, aldus de rechter. En niet met het, volgens de rechter, te zware middel, op staande voet. De arbo-dienst en werkgever zonden een leken controleur. Het enige wat een dergelijke controleur kan doen, is vaststellen of iemand wel of niet aanwezig is, conform de voorschriften bij ziekte. Alleen een arts kan vaststellen dat de beperkingen (in zijn functioneren) die een werknemer aandraagt, gebaseerd zijn op medische gronden. Dat had in dit geval ook niet geholpen, omdat betrokkene meldde verkouden te zijn. Dus waarschijnlijk was hij wel ziek en had hij wel beperkingen (zij het lichte)

De vraag was of deze beperkingen invloed zouden hebben op zijn werk!

Dat is een vraag waar de werkgever zelf eventueel met deskundige bijstand van een arbeidsdeskundige een antwoord op kan geven. Immers zat deze persoon in de zorg en is er een protocol rondom verkoudheid/griep, dan is het heel goed mogelijk dat werkgever en werknemer samen afspreken dat betrokkene beter niet kan komen op het werk, met dergelijke klachten. Erop vertrouwende dat deze klachten ook inderdaad gevoeld worden.

Het gaat erom wat iemand wel kan. Klussen bijvoorbeeld. Daarmee wordt niet gezegd dat de werknemer goed handelde. In tegendeel, hij heeft het vertrouwen in hem als werknemer geschaad. Het punt wat we proberen te maken is, is dat de werkgever in dergelijke gevallen, beter de werknemer kan uitnodigen om samen met hem te oordelen wat hij/zij nog wel kan doen, door hem uit te nodigen op kantoor.

Een onjuiste voorstelling van klachten/zaken kan arbeidsrechtelijke aangepakt worden. Het is niet verstandig om ziekte daarbij te betrekken, omdat de privacy rechten van werknemers erg worden beschermd. Uiteraard begrijpen we de emotionele reactie van de werkgever hier. Maar het probleem in dit geval is niet ziekte, maar het gedrag van een werknemer om met dergelijke klachten zijn werkgever zo tekort te doen. Hij had immers met zijn verkoudheid de werkgever ook kunnen bellen om te vragen om een dag vrij, zodat hij kon klussen en niet de klanten met zijn hoest en proestbuien te hoeven confronteren. Of misschien om voor te stellen om op deze doordeweekse dag te klussen, maar dan op de drukke zaterdag wel te werken. Dat was het oordeel heel anders geweest. Kortom waarom gedraagt de werknemer zich zo?